Αρχειοθήκη ιστολογίου

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

Πρόωρο γράμμα στον Άγιο Βασίλη: 00:01 χρόνια πολλά νονά μου!

Άγιε μου Βασίλη, φέτος σε αντίθεση με τις άλλες χρονιές, θα σου ζητήσω πρόωρα το δωράκι μου. 

Θέλω επίσης να σε ενημερώσω, πως την ίδια ευχή έκανα, όταν στόλισα και γι' αυτήν την χρονιά το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, την ώρα που τοποθέτησα το αστέρι, στην κορυφή του δέντρου. Οπότε είναι πιο εύκολο για σένα να βοηθήσεις, για να βγει η ευχή μου.

Και αυτό στο λέω, για να ξέρεις πως μπορεί να σου θυμώσω λίγο εάν δεν την πραγματοποιήσεις. Με αποτέλεσμα του χρόνου να μην έχει γάλα δίπλα στα κουλουράκια σου.

Ξημερώνει 22 Δεκεμβρίου, η γιορτή της Αγίας Αναστασίας και παράλληλα της νονάς μου, μιας και φέρει το όνομα αυτό. Γεγονός που δεν γνωρίζουν πολλοί, αφού την αποκαλούμε με το υποκοριστικό του ονόματος της.

Όπως προείπα λοιπόν, θέλω να εκπληρώσεις την φετινή μου επιθυμία νωρίτερα. Αυτή τη χρονιά δεν θα ξαγρυπνήσω στον καναπέ, περιμένοντας να σε δω, ούτε θα ξυπνήσω νωρίς για να καταλάβω εάν ήσουν επιμελής και πρόφτασες να μου φέρεις το μεγάλο τετράγωνο κουτί, με το εντυπωσιακό περιτύλιγμα που κρύβει μέσα το δώρο μου.




Φέτος, θέλω από τον τεράστιο κόκκινο σάκο σου, να βγάλεις όλη την ευτυχία του κόσμου και να την κρύψεις όλη στα μάτια και στο χαμόγελο της νονάς μου.

Θέλω αυτό να είναι το δικό της δώρο. Ξέρεις, μου αρέσει πολύ να βλέπω τα μάτια της να χαμογελούν αληθινά. Κι εσένα θα σου αρέσουν αν τα δεις, μοιάζουν με δύο αστεράκια λαμπερά και θα νιώσεις τόση ζεστασιά εκείνη την στιγμή που το βλέμμα της θα είναι στυλωμένο πάνω σου.

Και το χαμόγελο όμως, που ζωγραφίζεται στο πρόσωπο της, είναι πιο φωτεινό από τον καλοκαιρινό ήλιο. Όντως Άγιε Βασίλη, είναι μοναδική η λάμψη της, όταν χαμογελάει.

Το δεύτερο δώρο που σου ζητώ, είναι να μπορεί να αντιμετωπίσει κάθε εμπόδιο που θα βρεθεί στο δρόμο της. Να την βοηθήσεις να παραμείνει δυνατή, σε κάθε πρόβλημα που θα εμφανιστεί, γιατί είναι δύσκολο να μάχεται κάθε μέρα και να προσπαθεί να αποτρέψει ότι άσχημο συμβαίνει.

Αν και η νονά μου, τα καταφέρνει πάντα. Είναι μία σούπερ ηρωίδα, στα δικά μου μάτια.

Σου γράφω όμως, δίχως να σου έχω πει σχεδόν τίποτα για εκείνη. 

Είναι μία μορφή αναλλοίωτη, στο πέρασμα του χρόνου. Έχει μαύρα μαλλιά τα οποία αφήνει να κυματίζουν στους ώμους της το χειμώνα, ενώ το καλοκαίρι της αρέσουν λίγο πιο μακριά. 

Ψηλό ανάστημα και μάτια σκούρα καστανά, τα οποία στρέφει παραξενεμένα προς το μέρος μου όταν την ρωτώ πράγματα, που ξέρουμε και οι δύο πως το κάνω για να γελάσουμε, καθώς επιλέγω ερωτήσεις οι οποίες μάλλον θυμίζουν απορίες μικρού παιδιού. 

Ο λόγος, είναι ακριβώς αυτός, λατρεύω το βλέμμα της κάθε φορά που με κοιτά με σοβαρότητα, αλλά καταλαβαίνω πως χαμογελάει ταυτόχρονα.

Μπορεί να γελάμε και να παιδιαρίζουμε όταν είμαστε μαζί, αλλά η νονά μου είναι μία Κυρία, ευγενική, καλή και χαμογελαστή με όλους. Από τα χαρακτηριστικά που δύσκολα βρίσκεις σε κάποιον στις μέρες μας.

Η νονά μου είναι πάντα δίπλα μου και όταν βρέχει μου κρατά το χέρι για να μην παρασυρθώ και γλιστρήσω, στα νερά της βροχής. 

Αξιοσημείωτο είναι Άγιε Βασίλη, ότι στη νονά αρέσει να γράφει, πάντα και παντού. Είναι μέρος της ζωής της, αν όχι η ζωή της. Πάντα μου άρεσε να διαβάζω κείμενα της νονάς, ο τρόπος έκφρασης της, η συνήθεια της να δίνει ζωή στα γραπτά της και η ικανότητα της να χρωματίζει με χίλιες δύο λέξεις το λευκό χαρτί, είναι μοναδικός. 

Εκτός όμως από μοναδικά καλή, λυρική συγγραφέας και καλός άνθρωπος, είναι και εξαιρετική μαγείρισσα. 

Θυμάμαι ακόμα το πρώτο φαγητό που δοκίμασα από τα χεράκια της, ήταν σούπα γκασπάτσο και η γεύση της, ήταν ακόμα καλύτερη από την μυρωδιά της, που είχε πλημμυρίσει το σπίτι.

Σταματώ την συζήτηση για τα φαγητά της, γιατί είμαι σίγουρη πως τώρα θα τρίβεις την μεγάλη, στρουμπουλή σου κοιλίτσα.

Σου είπα τα πιο σημαντικά. Τελειώνοντας όμως το γράμμα μου, θέλω να σου ζητήσω και το τελευταίο μου δώρο. Θέλω να πας τώρα, στις 00:01 και να της ψιθυρίσεις γλυκά την ευχή που θα σου γράψω παρακάτω:

<< 00:01! Σήμερα είναι η γιορτή του ονόματος σου, συγχρόνως όμως και δική σου. Θέλω, αν όχι η πρώτη, τότε από τις πρώτες ευχές που θα δεχτείς να είναι η δική μου. Όχι για να είναι ένα παραπάνω το "χρόνια πολλά", αλλά για να σου δείξω, πως δεν σε ξεχνώ ποτέ. 

Δεν θα σπαταλήσω πολλές σελίδες, για να σου γράψω όλες τις ευχές που θέλω να σου πω. Όχι επειδή βαριέμαι, ούτε γιατί είμαι φυγόπονη, αλλά πίστεψε με, δεν υπάρχουν οι λέξεις, για να πλάσω όλες τις προτάσεις που χρειάζομαι και θέλω να σου πω.

Χρόνια πολλά γλυκιά νονά μου, εύχομαι ολόψυχα να αποκτήσεις ότι επιθυμείς στη ζωή σου. Εύχομαι κάθε όνειρο που έχεις κάνει, στον δικό σου κρυφό κόσμο, να γίνει πραγματικότητα.

Σου χρωστώ, ένα τεράστιο ευχαριστώ, που πάντα βρίσκεις χρόνο για μένα, που ακόμα και όταν δεν έχεις, τον δημιουργείς, σ' ευχαριστώ που με βοηθάς σε ότι χρειαστώ, σ' ευχαριστώ που μου κρατάς το χέρι, σ' ευχαριστώ που απλά υπάρχω στις σκέψεις σου>>.

Αυτά ζητώ για την νέα χρονιά και πίστεψε με, ήμουν καλό παιδί. Ευχαριστώ για την υπομονή σου, ελπίζω να πραγματοποιηθούν οι ευχές μου και φέτος. Μπορεί να σου φανούν απλές, είναι όμως σημαντικές.

Α! Υ.Γ.: Μην ξεχάσεις να της πεις ότι την αγαπάω. Όχι ότι δεν το ξέρει, απλά θέλω σήμερα να το ξανακούσει.